چه درديست در ميان جمع بودن ولي در گوشه اي تنها نشستن براي ديگران چون کوه بودن ولي در چشم خود آرام شکستن براي هر لبي شعري سرودن ولي لبهاي خود را همواره بستن چه درديست در ميان جمع بودن ولي در گوشه اي تنها نشستن به رسم دوستي دستي فشردن ولي با هر سخن قلبي شکستن به نزدعاشقان چون سنگ خاموش ولي در بطن خود غوغا نشستن به غربت دوستان بر خاک سپردن ولي بر دل اميد خانه بستن به من هر دم نواي دل زند بانگ چه خوش باشد از اين غمخانه رستن چه دردي است در ميان جمع بودن ولي در گوشه اي تنها نشستن براي ديگران چون کوه بودن ولي در چشم خود آرام شکستن
+کمک میخواستم درشنبه بیست و چهارم آذر 1386ساعت21:46نیازمند sibe hava |
|
About
می توانی در انتهای شب، پنهان شوی، تغییر چهری دهی، شهرت را عوض کنی، و حتی، نامت را. اما از "عشق" گریزی نیست!!!
