دوباره مهر ماه

فصل آب بابا٬ چه لذتی داشت اون روزی که یاد گرفتیم بگیم بابا آب داد

۲روز قبل از شروع سال تحصیلی جدید یه بچه رو دیدم سر یه ۴راه با یه وزنه که به رهگذرایی که واسه خرید اول مهر اومده بودن٬ میگفت آقا٬ خانم وزن٬ وزن

با خودم فکر کردم بابای این بچه کجاست؟

یعنی نمیدونه که اونم باید بره مدرسه؟ یعنی نمیدونه که تو مدرسه بهش یاد میدن بابا آب داد؟ مگه نمیدونه که چه وظیفه ای داره اما یکم که دور شدم با خودم گفتم مطمئنن میدونه اما توی این دنیای هزار رنگ هیچکی اون رنگی که باید و نیست.

بعد یه خورده به خدا گله کردم٬ بهش گفتم٬ بهش گفتم٬٬٬ خدایا چرا این بچه با اون پاکیه وجودش و با اون نگاه معصومش که نمیدونه با منو بقیه چه فرقی داره٬ بعد با خودم فکر کردم که واقعا چه فرقی داره؟ 

اما نفهمیدم کجای این دنیا با این چهره های زشتی که هر روز ازش میبینم حکمت خداست.....

به خدا نمی خوام کفر بگم اما وافعا خدایی که همه میگن اینقدر مهربونه چرا حکمتشو تو چهره ی آفتاب سوخته و صدای شرمزده ی این بچه قرار داده...

حالا بییان با هم یه دعایی کنیم٬

میگن اول هر روز نویی خدا دعاهارو برآورده میکنه مخصوصا حالا که تو ماه رمضون و میزبانم خداست

خدایا یه همه ی عظمت این ماه٬ به پاکی همه ی فرشته ها٬ به گرمای دستای مهربون مادرا٬

یه روزی برسه که همه ی بچه ها جمله ی قشنگ (بابا آب داد) و با تمام وجودشون درک کنن...

...